در آستانه بررسی بودجه ۱۴۰۵، یک عدد بیش از همه نگاهها را به خود خیره کرده؛ ۹۸ همت حقوق دولتی معادن. عددی که برای دولت به معنای تأمین منابع است، اما برای فعالان معدن و فولاد میتواند مرز میان «تابآوری» و «فرسایش» باشد. این در حالی است که پهنههایی چون سنگان که یکسوم خوراک زنجیره فولاد کشور را تأمین میکنند، همزمان با ثبات ۴ ساله قیمت سنگآهن، جهش ۴ برابری هزینهها، قطعی برق و محدودیت گاز دستوپنجه نرم میکنند.
به گزارش تابناک، اجرای ماده ۲۵ قانون معادن و بازگشت ۱۲ درصد حقوق دولتی برای احیای محیط زیست، مطالبهای جدی در مناطقی است که زیر بار توسعه معدنی، با چالشهای زیستمحیطی روبهرو شدهاند. پرسش اینجاست: آیا فرمول حقوق دولتی در بودجه جدید، توازن میان «درآمد دولت» و «پایداری تولید» را برقرار میعه میشوند. آن چیزی که واقعا تحول و رشد ایجاد میکند، نخبگان و افراد خلاق است. دنیای امروز بر پایه خلاقیت و نوآوری شکل گرفته است؛ یک مدیر یا نیروی انسانی توانمند میتواند با سبک مدیریت خود، تحول جدی در یک سازمان ایجاد کند. در مقابل، نیروی نالایق یا منصوبشده صرفاً برای حفظ میز و صندلی، مانع توسعه، مانع رشد و مانع ورود بخش خصوصی میشود و عملاً نوعی خودتحریمی در سیستم شکل میگیرد. اگر واقعا به احیای ظرفیتها اعتقاد داریم، باید به نخبگان و بخش خصوصی فرصت دهیم. من اعتقاد دارم که با اعتماد به نیروهای متخصص و ایجاد فضای مناسب، میتوانیم مسیر توسعه پایدار را محقق کنیم.