تنبلی چشم که در حدود ۳% از افراد دیده می شود زمانی رخ میدهد که چشم در دوره کودکی دید طبیعی پیدا نکند. این اختلال که معمولا در یک چشم دیده می شود به دلیل اختلال دید چشم تنبل بر اثر عوامل مختلف نظیر عیوب انکساری (دوربینی، نزدیک بینی یا آستیگماتیسم)، انحراف چشم (لوچی یا استرابیسم)، و یا عدم شفافیت مسیر بینایی ناشی از عواملی نظیر آب مروارید، کدورت قرنیه، و یا افتادگی پلک رخ میدهد.تنبلی چشم یا آمبلوپی (Amblyopia) یکی از انواع اختلالات بینایی است که بر اثر آن در یک چشم به ظاهر سالم، کاهش دید مرکزی بوجود میآید. در این حالت، گرچه ساختمان ظاهری چشم سالم است، اما دید چشم حتی با استفاده از عینک هم کامل نمیشود.
شیوع آمبلیوپی چگونه است؟
آمبلیوپی شایعترین علت کاهش بینائی در بچه هاست. شرایطی که تقریباً در ۲ تا ۳ بچه از هر ۱۰۰ نفر وجود دارد. تخمین زده شده که تقریباً ۳% بچه ها در آمریکا درجاتی از اختلال بینائی به علت آمبلیوپی را دارند، مگر اینکه در اوایل طفولیت تحت درمان موفقی قرار گرفته باشند. آمبلیوپی در صورت عدم درمان موفقیت و در درمان آمبلیوپی به سن بیمار وابسته است
پیشگیری از تنبلی چشم
تنبلی چشم نوعی اختلال بینایی است که اگر به موقع تشخیص داده و درمان نشود، فرد را از یک چشم بسیار کم بینا یا نابینا میکند و با تشخیص به موقع، به راحتی و کاملا قابل درمان است.
تنها راه پیشگیری از تنبلی چشم تشخیص به موقع عوامل ایجاد کننده آن است و چون بسیاری از این عوامل برای خانوادهها ناشناخته است، چشم همه کودکان باید حداقل سه بار قبل از دبستان در زمانهای مختلف معاینه شود. همچنین اگر کودکی انحراف چشم دارد، والدین باید به محض تشخیص، او را نزد متخصص برده و تحت درمان قرار دهند.