آدمها هر کدام شخصیت خاص خود را دارند. برخی از زوج ها از هر فرصتی برای با هم بودن استفاده می کنند، در حالی که برخی دیگر ترجیح می دهند که زمانی را در تنهایی بگذراند و از استقلالی که دارند، لذت می برند. البته در این میان برخی دیگر نیز هستند که سعی می کنند میان این دو تعادل برقرار کنند.همیشه این سوال برای ما بوجود می آید که چقدر از زمان مان را باید صرف رابطه عاطفی مان کنیم؟ چقدر با شریک زندگی مان در ارتباط باشیم تا رابطه مان خراب نشود؟ اول از همه هیچ قانون ثابتی برای آنکه بگوییم مثلا فلان قدر ساعت شما باید با شریک زندگی تان باشید تا رابطه ای سالم را تجربه کنید، وجود ندارد.
چقدر از رابطه عاطفی تان می گذرد؟
همانطور که گفتیم آدمها با هم متفاوت اند، در نتیجه انتظارات شان هم با هم فرق دارد. جدا از تفاوت شخصیت، مدت زمان رابطه نیز تاثیر زیادی بر زمان های با هم بودن آنها دارد. به عنوان مثال، اگر شما به تازگی رابطه خود را آغاز کرده اید، مطمئنا دوست ندارید که هر روز طرف مقابل تان را ملاقات کنید. در واقع درست اش آن است که به تدریج بر آتش عشق تان بیافزایید نه این که به ناگهان از صفر تا ۱۰۰ بروید.
زیادی را در کنار هم می گذرانند، نه تنها تنش در میان آنها شدت می گیرد، بلکه علاقه و تب و تاب عاشقی نیز بین شان کمرنگ می شود. در این شرایط بهتر است که زمان خود را به جای این که در کنار شریک زندگی تان باشید، با دوستان و خانواده تان یا حتی به تنهایی سپری کنید.
چرا تنهایی در روابط عاطفی اهمیت دارد؟
همانطور که دیدید، قانون ثابتی برای این که یک زوج چه مدت زمانی را باید در کنار هم بگذرانند، وجود ندارد. در واقع این موضوع کاملا به نیازها و شخصیت دو طرف بستگی دارد.
اما چیزی که مهم است و باید همیشه مد نظر داشته باشیم، زمان های تنهایی ست. شما هر چقدر هم که عاشق طرف مقابل تان باشید، باید زمانی را به تنهایی خود اختصاص دهید. با این کار استقلال تان حفظ شده و اعتماد به نفس تان بالا خواهد رفت.