به گزارش سرویس بین الملل تابناک، موسسه کشورهای عربی خلیج فارس در مقالهای به بررسی نظم امنیتی خلیج فارس متعاقب جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
دوران اخیر حملات موشکی و پهپادی ایران در سراسر منطقه خلیج فارس، بازنگری آرام، اما پُرمعنا را در زمینه دفاع هوایی منطقهای تحمیل کرده است. در طی حدود ۴۰ روز حملات مستمر – شامل موشکهای بالستیک، موشکهای کروز، و حجم بالای پهپادهای انتحاری – عربستان سعودی، امارات متحده عربی، و قطر در وضعیت دفاعی پرتنشی قرار گرفتند که هم نقاط قوت و هم محدودیتهای ساختاری سامانههای موجودشان را آشکار ساخت.
اگرچه نرخهای رهگیری از نظر عملیاتی قابل توجه بودند، اما این درگیری مشکل عمیقتری را برجسته ساخت: سامانههای دفاع هوایی کشورهای حاشیه خلیج فارس که مدتها برای تهدیدات پیشرفته بهینهسازی شده و بر پایه سکوهای تأمینشده توسط آمریکا استوارند، برای درگیریهای طولانی، با حجم بالا و از نظر هزینه نامتقارن پیکربندی نشدهاند. نتیجه این امر، کاهش سریع ذخایر موشکهای رهگیر و نگرانیهای رو به رشدی درباره پایداری مالی و عملیاتی مدلهای هگیرهای ضدپهپاد کمهزینه معرفی کند.
دوم، به کشورهای خلیج فارس دسترسی به یک شریک غربی میدهد که هنوز میتواند به ساختارهای ائتلافی موجود متصل شود و در عین حال راهحلهای مقرونبهصرفهتر و مقیاسپذیرتری نسبت به سامانههای دفاع موشکی قدیمی به تنهایی ارائه دهد.
قابل ذکر است، با استثنای جزئی ایتالیا – که درگیر مذاکراتی بر سر تأمین احتمالی سامانه SAMP/T است – بریتانیا به عنوان پاسخدهندهترین شریک دفاعی اروپایی ظاهر شده است و به سرعت برای تقویت دفاع هوایی خلیج فارس در دوره پس از بحران اقدام کرده است.