با اولین ترنسفورمرهای واقعی آشنا شوید

مهندسان دانشگاه‌های MIT و هاروارد طرح جاه‌طلبانه و بی‌پروایی ارائه داده‌اند که بر اساس آن می‌توان انتظار داشت در آینده شاهد ترنسفورمرهای واقعی باشیم. این مهندسان ربات‌های اوریگامی ساخته‌اند که خود را با استفاده از یک تکه‌ی کاغذ و پلی استایرن سر هم کرده و برای چند دقیقه در محیط بچرخند.
روبرت وود از دانشگاه هاروارد می‌گوید “ایجاد یک ربات که قادر باشد خود را بصورت خودکار سر هم کرده و در واقع عملکردی را نیز ارائه دهد دستاوردی بوده که ما سال‌هاست به دنبال آن هستیم.”

مهندسان دانشگاه‌های MIT و هاروارد طرح جاه‌طلبانه و بی‌پروایی ارائه داده‌اند که بر اساس آن می‌توان انتظار داشت در آینده شاهد ترنسفورمرهای واقعی باشیم. این مهندسان ربات‌های اوریگامی ساخته‌اند که خود را با استفاده از یک تکه‌ی کاغذ و پلی استایرن سر هم کرده و برای چند دقیقه در محیط بچرخند.
روبرت وود از دانشگاه هاروارد می‌گوید “ایجاد یک ربات که قادر باشد خود را بصورت خودکار سر هم کرده و در واقع عملکردی را نیز ارائه دهد دستاوردی بوده که ما سال‌هاست به دنبال آن هستیم.”

256d88d420623b17ff4880547971d998_M

این ربات‌های اوریگامی، از ورقه‌های کامپوزیتی کاغذ و پلی استایرن ساخته شده‌اند. مهندسان مقادیری کانال رسانا بر روی این ورقه‌ها چاپ کرده و پس از آن با استفاده از یک سیستم ماشینکاری لیزری الگوهای تا شدن اوریگامی را بر روی آن‌ها ایجاد کرده‌اند. هر کدام از این نقاط تا شدگی و مفاصل، در بر گیرنده‌ی یک مدار جاسازی شده هستند که بر اساس هدایت یک میکروکنترلر فعال شده و به تولید گرما می‌پردازند؛ به این ترتیب هر یک از لولاها بر اساس دستورالعمل صحیح بر اثر گرما از روی الگوی خود تا شده و اوریگامی را که یک ربات خواهد بود شکل می‌دهند. پس از آن، به کمک تعدادی موتور و یک میکروکنترلر که الگوی تا شدن را بر روی آن برنامه‌ریزی کرده‌اند، حیات به کالبد این ربات دمیده خواهد شد! بنابراین ربات ما ابتدا خود را از یک ورقه‌ی کاغذ به شک ربات‌های سفت و سخت و بزرگ همیشه در یک مکان ثابت به اجرای وظایف تکراری می‌پرداختند با سرعت زیادی در حال محو شدن است.

غرور و افتخاری که در بیان این عبارت وجود دارد اندکی رعب‌انگیز است. تصور می‌کنم شما هم همچون من تا حدود زیادی ربات‌های ثابت و بدون شعور را بیشتر دوست داشته باشید تا اینکه بر سر جان‌تان به یکی از آن‌ها التماس کنید! حداقل در خصوص ربات‌های ثابت و بزرگ فعلی، همیشه با اطمینان می‌دانیم که در چه مکانی حضور دارند…

به نظر می‌رسد روز به روز باید احتیاط خود در خصوص فناوری را بیشتر جدی بگیریم تا به سرنوشتی که ایلان ماسک خواب آن را دیده دچار نشویم! دیدگاه شما در خصوص دستاورد جالب این محققان چیست؟ تصور می‌کنید چند سال طول خواهد کشید که این تکه‌های کاغذی جای خود را به ربات‌های جدی‌تر و کاربردی‌تر داده و حداقل در وحله‌ی اول کمک حال فعالیت‌ها و فرآیندهای روزمره‌ی بشری باشند؟ دیدگاه خود را از طریق بخش نظرات با ما و سایر خوانندگان زومیت به اشتراک بگذارید.

منبع: دانشنامه ناریا

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *