اقتصاد۲۴- گرانِ بیکیفیت؛ این تعریفی است که صاحبان خودروهای نو و صفر از آن میکنند. صاحبان این خودروها به ماه نکشیده، مجبور میشوند پول زیادی بابت تعویض یا تعمیر قطعات ماشین خریداریشده پرداخت کنند؛ آن هم درست زمانی که خودروی ایرانی چنان گران است که بسیاری افراد برای خرید یا وام گرفتهاند یا زیر بار قرضهای سنگین از دوست و آشنا و همکار رفتهاند. پراید و دیگر نمادهای سالخورده خودرویی در طول یک سال، بارها افزایش قیمت میدهند و یک کارمند ساده برای خرید سادهترین و قدیمیترین خودروهای بازار مانند پراید و خودروهای شبیه به آن، حدود ۳۵۰ میلیون تومان پول میدهد. قیمت این خودروها در بازار در کمترین حالت از ۲۵۰ میلیون تومان آغاز میشود و بالاتر میرود. البته فردی که یک خودروی ۲۵۰ میلیون تومانی را میخرد، پیه هزینههای گزاف بعد از خرید را به تن مالیده است. چون خودش میداند این ماشین قدیمی، دیگر عمرش را کرده است.
روزنامه «هممیهن»، در این پرونده به سراغ خریدارانی که خودروی نو از کارخانه خریدهاند،رفته است. آنهایی که خیال کردند قرار است سالها از ماشین جدید خود استفاده کنند؛ اما همان اول کار فهمیدهاند، ماشین آکبندشان نه لاستیک درست و حسابی دارد و نه باتریاش باتری بهدردبخوری است. وقتی هم این قطعات اساسی با اما و اگر بسته میشوند و چنین کیفیت نازلی دارند، دیگر کسی انتظار کفپوش درست و حسابی و سیستم صوتی با کیفیت که اکسسوریها و لوازم کمتر ضروری آن به حساب میآیند را ندارد.
بسیاری از این خریداران، در گفتگو با هممیهن، اعلام کردهاند که ایکاش از همان اول به جای خرید خودروی صفر، یک ماشین امتحان پسداده و کارکرده میخریدند. عموم افرادی که با آنها به گفتوگو نشستیم، متقاضی خودروهایی مانند تیبا، ساینا، شاهین و دیگر خودروهای نسبتاً ارزانتر بودند. آنان، در سامانه یکپارچه خودرو ثبتنام کردهاند؛ در صف خودرو ماندهاند و در نهایت در قرعهکشی، برنده خودرو شدهاند. خودرویی که هنوز از کارخانه بیرون نیامده، تعمیرگاهلازم میشود. به همین دلیل هم هست که عبارت گرانِ بیکیفیت، چندان به خودروهای صفر کارنکرده بیربط نیست. صفهای طولانی خرید خودرو، قرعهکشی و انتظار طولانی، خریداران را کلافه میکند. ترکیب آن همه انتظار با خرابی قطعات خودرو، صدای مردم را درآورده است. حق هم دارند؛ بعد از آن همه انتظار، صاحب یک خودروی ناقصالخلقه شدهاند. خودروی ناقصالخلقهای که نه نمایندگی و تولیدکننده گردنش میگیرد؛ نه مشتری که آن همه زمان گذاشته و پول داده، میتواند از پس هزینه تعمیر آن بربیاید. تازه اگر هم به دنبال رفع و رجوع کردن مشکل برود هم گاهی خانه از اساس خراب است؛ زیرا بسیاری از خریداران گزارش دادهاند که حتی وقتی به نمایندگی مراجعه کردهاند هم مشکل ماشین ناقصالخلقهشان، حل نشده است. ما برای آنکه این گزارش، یکطرفه و از سوی خریداران نباشد، سراغ ایرانخودرو و سازمان استاندارد هم رفتیم اما آنها بهطور کلی ماجرا را کتمان کردند و مدعی شدند اگر چنین مشکلی وجود دارد، در ابتدا باید ثابت کنیم. پرسیدیم چگونه که گفتند شماره پروندهها را به ما بدهید.