در روزهایی که فضای مجازی، جای زنگ مدرسه و دانشگاه را گرفته است، نظام آموزشی ایران با یکی از پیچیدهترین چالشهای تاریخ خود روبهروست.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، تعطیلی مدارس و مجازی شدن آن، نیاز به کنترل و نظارت را بیشتر کرده است، علاوه بر این از آموزش عالی، کنکور و … هم خبرهای متنوعی و سردرگم کننده ای به گوش می رشد.
کلاس های مجازی ناکارآمد
با وجود گذشت سالها از همهگیری کرونا و تجربه آموزش مجازی، سامانه «شاد» با وجود موفقیت های بسیار، اما نتوانسته است پاسخگوی نیازهای آموزشی در شرایط جنگی باشد. بررسیهای میدانی نشان میدهد اکثر خانوادهها از کیفیت آموزش در بستر مجازی به شدت ناراضی هستند. قطعی مکرر اینترنت، عدم دسترسی به محتوای مناسب، و مهمتر از همه، بسنده کردن معلمان به ثبت صرف حضور و غیاب، از مهمترین دلایل این نارضایتی است. در این شرایط مگر این که خانواده و خود داتتنش آموز پی گیر کارهایش باشد. اساسا این روزها کیفیت لازم در برگزاری کلاسهای مجازی نیست و برخی از معلمان نیاز به کنترل بیشتری دارند.
یک مادر دانشآموز پایه نهم در گفتوگو با خبرنگار ما گفت: «در کلاس آنلاین، معلم فقط اسم بچهها را میخواند و بعد میگوید درس را بخوانید. نه تدریسی، نه پرسشی، نه تکلیفی. انگار فقط میخواهند مان، کماکان به قوت خود باقی است و منطبق با ضوابط مندرج در آیین نامه برای شناسایی افراد توانمند جهت ورود به نظام آموزشی عملیاتی خواهد بود.
شایان ذکر است که دانشگاه فرهنگیان پیشنهاد دهنده این ماده واحده نبوده، اما در اجرای مصوبه به گونهای عمل خواهد شد که کیفیت جذب دانشجومعلم در این دانشگاه کماکان به بهترین شکل انجام شود.»
کارشناسان می گویند این چرخش احتمالی، اگرچه میتواند به بازگشت ثبات به نظام سنجش کمک کند و با توجه شرایط جاری کشور که برنامه آموزشی تحت تأثیر نبرد رمضان قرار گرفته است و موج بمباران روی سرنوشت داوطلبان نقش نهاده اقدامی مثبت باشد، اما همزمان این پرسش کلیدی را پیشروی سیاستگذاران قرار میدهد که آیا نظام تصمیمگیری آموزشی، از آزمون و خطاهای پرهزینه عبور خواهد کرد یا همچنان در مدار تغییرات ناپایدار باقی میماند؟