کی از جنبههای سخت و کمتر دیده شده دفاع مقدس به فعالیت امدادگرها در جبههها برمیگردد.
جوان آنلاین – یکی از جنبههای سخت و کمتر دیده شده دفاع مقدس به فعالیت امدادگرها در جبههها برمیگردد. آنها از نخستین روزهای جنگ پا به پای رزمندگان در مناطق جنگی و عملیاتی حاضر شدند و به مداوای مجروحان پرداختند. در شروع جنگ، به خاطر نبود سازماندهی درست، نیروهای امدادی با مشکلات زیادی روبهرو بودند. اما با وجود تمام این مشکلات، آنها به شکلی خودجوش و داوطلبانه راهی جبههها میشدند و در پشت جبهه مداوای جانبازان و مجروحان را در اولویت کارهایشان قرار میدادند.
حضور امدادگرها، پزشکها و پرستارهای جوان در مناطق عملیاتی اهمیت زیادی برای جبههها داشت. اگر آنها به یاری زخمیها نمیشتافتند جان مجروحان و زخمیها به خطر میافتاد. امدادگران در سختترین شرایط با روحیهای بالا مهمترین کارها را انجام دادند و هرچند خیلی کارهایشان به چشم نیامد.
امدادگرهایی که در شروع جنگ خودشان را به خرمشهر و آبادان رساندند، میدانستند وضعیت در این شهرها مناسب نیست و هرلحظه امکان هر حادثهای پیش میآید. ولی برای هیچ کدام، ترس معنایی نداشت و هر کسی که کمی کار امدادی و پرستاری میدانست، پا به جبهه گذاشته بود.