وقتی برای مدتی ارتباطمان با دیگران کمتر میشود، ممکن است متوجه تغییراتی در خواب، انرژی، اشتها یا حتی حال عمومی خود شویم. تنهایی فقط به معنای تنها بودن در یک خانه یا نداشتن ارتباط با دیگران نیست؛ گاهی ممکن است فرد در میان خانواده، دوستان یا همکاران هم احساس کند ارتباط عمیق و رضایتبخشی با دیگران ندارد. پژوهشها نشان میدهند که احساس تنهایی و انزوای اجتماعی میتوانند با سلامت روان، کیفیت خواب و برخی رفتارهای مرتبط با سلامت ارتباط داشته باشند. اما آیا میتوان این تغییرات را به «تغییر مزاج» نسبت داد؟ برای پاسخ به این پرسش، باید میان مفهوم سنتی مزاج و یافتههای پزشکی مدرن تفاوت قائل شویم.
به گزارش مجله خبری نگار/بهداشت نیوز،ممکن است فردی در خانهای شلوغ زندگی کند، هر روز سر کار برود و با افراد زیادی در ارتباط باشد، اما همچنان احساس تنهایی کند. در مقابل، فرد دیگری ممکن است مدتی را بهتنهایی بگذراند و از این خلوت احساس رضایت داشته باشد؛ بنابراین تنهایی بیشتر به احساس فرد درباره کیفیت و رضایت از روابطش مربوط میشود و الزاماً با تعداد افرادی که اطراف او هستند یکسان نیست.