به گزارش تابناک؛ اوایل دهه ۲۰۰۰، آئودی هنوز برندی بود که بیشتر با سدانهای رسمی و طراحیهای محتاطانه شناخته میشد. محصولات این شرکت کیفیت ساخت بالایی داشتند، اما کمتر کسی آنها را هیجانانگیز توصیف میکرد. در آن دوره، مرسدس بنز و بیامو بیشتر نماد خودروهای لوکس اسپرت بودند و آئودی هنوز در حال ساختن هویت مستقل خودش بود. درست در همین فضا بود که نوولاری مثل یک شوک وارد نمایشگاه ژنو شد؛ کوپهای عظیم، عضلانی و بسیار مدرن که زبان طراحی آینده آئودی را تعریف کرد.
مهمترین بخش طراحی این خودرو، جلوپنجره بزرگ Singleframe بود؛ همان المانی که بعدها تبدیل به امضای اصلی آئودی شد. امروز تقریباً تمام محصولات این برند از کوچکترین مدلها تا خانواده RS از همین زبان طراحی استفاده میکنند، اما در سال ۲۰۰۳ بسیاری معتقد بودند چنین جلوپنجرهای بیش از حد بزرگ و خشن است. حالا، اما صنعت خودرو پر شده از جلوپنجرههایی که حتی از نوولاری هم افراطیترند. کافی است به بعضی محصولات جدید نگاه کنی تا بفهمی انسانها چقدر سریع به چیزهایی که زمانی «بیش از حد عجیب» میدانستند عادت میکنند.
نوولاری فقط یک تمرین طراحی نبود؛ این خودرو عملاً نقشه راه آینده آئودی را مشخص کرد. سقف کشیده، فرم کوپه چهاردر، گلگیرهای عضلانی و خطوط مینیمال، اما تهاجمی آن بعدها در مدلهایی مثل A۵ و A۷ دبعضی مدلها به افراط رسیده است. اما حتی منتقدان هم معمولاً قبول دارند که نوولاری یکی از تأثیرگذارترین کانسپتهای تاریخ مدرن آئودی بوده است.
نکته مهم درباره نوولاری این است که این خودرو فقط آینده آئودی را تغییر نداد؛ بلکه بخشی از آینده طراحی خودرو را شکل داد. امروز تقریباً همه برندها به سمت فرمهای عضلانیتر، طراحیهای مینیمالتر و چهرههای تهاجمیتر حرکت کردهاند؛ دقیقاً همان مسیری که نوولاری دو دهه قبل نشان داده بود.
آئودی Nuvolari quattro شاید هرگز وارد خط تولید نشد، اما تأثیرش از بسیاری خودروهای تولیدی بیشتر بود. این ماشین ثابت کرد یک کانسپت واقعی فقط برای جلب توجه ساخته نمیشود؛ بلکه میتواند آینده یک برند را تعریف کند؛ و در صنعتی که پر از طرحهای فراموششده و وعدههای تبلیغاتی است، همین موضوع بهتنهایی ارزشمند محسوب میشود. چون بعضی خودروها حتی بدون رسیدن به خیابانها هم میتوانند دنیا را تغییر دهند.