اقتصاد۲۴- نتیجه مشترک ۴۴ سال برنامه ریزی برای تامین خانه، به اخراج ۶ دهک اول درآمدی در این بازار منجر شده است. به گزارش «دنیای اقتصاد»، این نتیجه از برآیند بررسی آسیب شناسانه بیش از چهار دهه برنامه ریزی در حوزه مسکن (فاصله سالهای ۵۸ تا ۱۴۰۰)، در گزارش اخیر مرکز پژوهشهای مجلس، به دست آمده است. به گزارش «دنیای اقتصاد»، مرکز پژوهشهای مجلس در گزارش اخیر خود با عنوان «تحلیل سیاستهای مسکن در برنامههای پنج ساله توسعه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و رهنمودهایی برای برنامه هفتم توسعه»، به موضوع افزایش دهکهای اخراجی از این بازار اشاره کرده است.
در این گزارش به صراحت اعلام شده است تا ابتدای دهه ۹۰ دهکهای یک تا سه عملا به دلیل ناتوانی در پرداخت اقساط بانکی از حق دسترسی به مسکن مناسب محروم بودند؛ هم اکنون این سه دهک به صورت «مطلق» و دهکهای چهارم و پنجم و حتی بخشی از دهک ششم نیز «نسبتا» قادر به تامین مسکن مورد نیاز برای سکونت خود نیستند. طی سالهای گذشته برنامههای مختلفی برای تامین مسکن کم درآمدها اجرا شده است، اما با شکست یا توفیق حداقلی همراه شده است. براساس این گزارش، سیاستگذاریهای حوزه مسکن طی دورههای مختلف مبتنی بر شناسایی اصولی و دقیق گروههای هدف براساس میزان درآمد و وضعیت اقتصادی خانوارها نبوده و در نتیجه با به هدر رفتن بخشی از یارانههای پرداختی، الگوهای متفاوت نابرابری اجتماعی و اقتصادی را بازتولید کرده است.
با وجود تدوین سیاستها و برنامههای متعدد در حوزه مسکن و تابع بودن سیاستگذاری از رویکرد کلان و ایدئولوژیک دولت ها، برون داد اجرایی در خصوص تامین مسکن اقشار کم درآمد مطلوب نبوده و عملکرد دولتها منجربه ایجاد مدل پایدار تامین مسکن برای گروههای مختلف درآمدی نشده است. به خصوص اینکه نتایج سیاستها نشان میدهد که گروههای بهرهمند از سیاستها عمدتا دهکهای اول تا سوم درآمدی و اقشار آسیب پذیر مانند افراد بی سرپرست و افراد با نیازهای خاص نبوده اند و این ناکارآمدی سیاستی خصوصا در شهرهای بزرگ قابل مشاهده است. نتایج این بررسی همچنین نشان میدهد در عین حال که ناکارآمدی بازار مسکن برای مصرف کنندها در شهرهای بزرگ حادتر شده است، تورم شدید باعث تشدید تورم ساخت مسکن شده است. در این میان، کفایت وام مسکن برای متقاضیان به حداقل رسیده است.