سالهاست وقتی در رقابتهای ورزشی میبریم از غیرت، تعصب، تلاش بچهها، دانش مربیان، درایت مدیران و… افسانهها درست میکنیم و با یک باخت، کارشکنی، دخالت و نفوذ فلان گروه و ناداوری را به پیش میکشیم. اینقدر این ادبیات را به خورد مردم و مخاطبان و تماشاگران دادیم که در مسابقات داخلی نیز رسوخ کرد و لذت ورزش را از ما گرفت.
انداختن شکست بر گردن ناداوری یا نفوذ و مافیا فلان دسته دقیقا پوششی بود بر روی نالایقی و عملکرد ضعیف خودمان، گویی اصلا قرار نیست پیشرفت کنیم تا جایی که عربستان سه تیم و قطر دو تیم باشگاهیاش را در مرحله یک هشتم نهایی میبیند و ما ممکن است نمایندهای در مرحله بعدی فوتبال آسیا نداشته باشیم.