تیم ملی ایران در ادامه رقابتهای مقدماتی جام جهانی موفق شد با ده گل، مقتدرانه تیم ملی کامبوج را شکست دهد و با روحیه بالایی آماده مصاف با تیم ملی عراق در بازی شود. در این بازی دراگان اسکوچیچ به تعدادی از بازیکنان که در بازیهای قبل حضور نداشتند یا کمتر به بازی گرفته شدند، فرصت داد و چند تاکتیک و برنامه جدید را هم امتحان کرد.
آرایش اولیه تیم مانند آن چه که در بازیهای قبل اعلام میشد، ۴-۴-۲ خطی بود ولی انعطاف و قابل تغییر بودن آن باز هم مشخص بود.
نقش قدوس در تعیین آرایش تیم تعیین کننده بود و شعاع حرکتی بالایی داشت. او که در ترکیب ابتدایی به عنوان مهاجم سایه در کنار طارمی در خط حمله معرفی شده بود، با اضافه شدن به خط هافبک، سیستم بازی ایران را به سیستمی شناور و قابل تغییر تبدیل میکرد. در صورتی که برنامه، بازی در عمق و پشت مدافعان بود، به طارمی اضافه میشد و به سمت فضای پشت مدافعان حرکت میکرد و در صورتی که خط هافبک در عبور از پرس کامبوج با مشکل میخورد، عقب تر میآمد و از هافبکها حمایت میکرد، علاوه بر این، به خوبی در فضای بین خط هافبک و دفاع حریف حرکت میکرد.