تاریخ معاصر سیاسی ایران رویدادهای مهمی درون خود جای داده است که بعضا باعث تغییر روند اساسی در جریانات سیاسی شدهاند و تأثیر آنها هنوز نیز ادامه دارد؛ به خصوص سالهای 57 تا 60 که سطح تنش و درگیری در راستای قدرتطلبی نیروهای مختلف به اوج رسیده بود و روایات متناقضی از آن به گوش میرسد. یکی از راههای شناخت منصفانه آن دوران بغرنج، رجوع به تاریخ شفاهی از طریق افرادی است که در آن بازه زمانی منشأ اثر در تحولات بودهاند؛ نمایندگان مجلس، نیروهای احزاب، وزرا و اعضای کابینههای مختلف گزینههای خوبی برای شنیدن روایات آن دوران هستند.
اهمیت رجوع به تاریخ، آموختن روش زیستپذیری مسالمتآمیز در جهت عدم تکرار تجربیات تلخ گذشته است و تسلط بر روایات تاریخی حکم نوعی چراغ برای مسیر آینده سیاستمداران و شهروندان سیاسی است. حزب جمهوری اسلامی به رهبری شهید بهشتی و دفتر هماهنگی رئیسجمهور و سازمان منافقین با حمایت بنیصدر در اداره کشور و دولت به تضادهای جدی برخورده بودند که موجی از تنش و خون را در سال 60 رقم زد. در این زمینه گفتوگو کردیم با حسین انصاریراد، نماینده ادوار مجلس، رئیس کمیسیون اصل نود مجلس ششم و فعال سیاسی اصلاحطلب که مشروح آن را در «اصفهان زیبا» میخوانید.