در تاریخ 27 جولای سال 1967، اچ. رپ براون، فعال مدنی سیاهپوست، در نطقی آتشین در یک کنفرانس مطبوعاتی در واشنگتن اظهار کرد: «حرف من این است که خشونت لازم است. خشونت بخشی از فرهنگ آمریکاست و درست بهاندازۀ پای گیلاس1 آمریکایی است. این آمریکاییها بودند که خشونت را به سیاهپوستان یاد دادند. اگر لازم باشد، ما از همان خشونت استفاده خواهیم کرد تا خودمان را از ظلم و ستم برهانیم. ما آزاد خواهیم شد، حال به هر وسیلهای.» صحبتهای براون با واکنشهای فراوانی روبهرو شد و بسیاری او را به خشونتطلبی و جنگافروزی متهم کردند؛ اما این پرسش همچنان باقی است که آیا خشونت واقعاً به جزئی جداییناپذیر از زندگی آمریکایی بدل شده است؟ در این مقاله نایجل جونز، تاریخدان و روزنامهنگار بریتانیایی، میکوشد پدیدۀ خشونتگرایی در جامعۀ آمریکا را در بستری تاریخی مورد بحث و بررسی قرار دهد. جونز نویسندۀ هشت کتاب تاریخی است و با بسیاری از مجلات مطرح بریتانیا نیز همکاری داشته است.
پس از یورش اخیر هواداران خشمگین ترامپ به ساختمان کنگرۀ آمریکا، امواج رادیویی و تلویزیونی لبریز شد از ابراز عصبانیت زاهدنمایانه و فوران اظهارات انزجار آمیز نسبت به این حملۀ «بیسابقه» به دموکراسی؛ اما از این واکنشهای شدید و اغراقآمیز که بگذریم، حتی یک آشنایی سرسری با تاریخ ایالاتمتحده به ما نشان میدهد که خشونت سیاسی نهتنها بیسابقه نیست، بلکه اتفاقاً معمول هم هست و بهقولمعروف «بهاندازۀ پای گیلاس آمریکایی است.»