در آشپزخانه دیکتاتورها چه می‌گذرد؟

«مصائب آشپزی برای دیکتاتورها» عنوان کتابی به قلم ویتولد شابوفسکی است. شابوفسکی متولد 1980 در لهستان و فارغ التحصیل دانشگاه روزنامه نگاری و علوم سیاسی ورشو است. این روزنامه نگار لهستانی که اخبار و گزارش‌هایی را در کشورهایی چون کوبا، آفریقای جنوبی و ایسلند پوشش داده، به دلیل گزارش‌هایش درباره مشکلات مهاجرت غیر قانونی به اروپا و کشتار لهستانی ها در اوکراین جوایزی را برده است. او در سال 2014 کتاب «خرس های رقصان» را منتشر کرد که مجموعه گزارش‌هایی درباره ملل مختلف در اروپای مرکزی و راه رسیدنشان به آزادی است. 

«مصائب آشپزی برای دیکتاتورها» عنوان کتابی به قلم ویتولد شابوفسکی است. شابوفسکی متولد 1980 در لهستان و فارغ التحصیل دانشگاه روزنامه نگاری و علوم سیاسی ورشو است. این روزنامه نگار لهستانی که اخبار و گزارش‌هایی را در کشورهایی چون کوبا، آفریقای جنوبی و ایسلند پوشش داده، به دلیل گزارش‌هایش درباره مشکلات مهاجرت غیر قانونی به اروپا و کشتار لهستانی ها در اوکراین جوایزی را برده است. او در سال 2014 کتاب «خرس های رقصان» را منتشر کرد که مجموعه گزارش‌هایی درباره ملل مختلف در اروپای مرکزی و راه رسیدنشان به آزادی است. 

در این کتاب، پنج دیکتاتور معروف قرن بیست و یکم از دریچه آشپزخانه بررسی شده‌اند. اینکه وقتی دو میلیون کامبوجی داشتند از گشنگی می‌مردند، پل پوت چه می‌خورد؟ آیا عیدی امین واقعا گوشت انسان می‌خورد؟ چرا فیدل کاسترو به یک نژاد خاص گاو علاقه داشت؟ نویسنده کتاب با سیر و سفر در چهار قاره، بالاسر قابلمه سوپ و دیگ پلو و گوشت بز و غذاهای دیگر رفته و داستان‌های آشپزهای شخصی پنج دیکتاتور را که به سرکوب و کشتار مردمشان معروف بودند شنیده و روایت کرده است. شابوفسکی همانطور که در مقدمه کتاب نقل می‌کند خود به آشپزی علاقمند و مدتی هم در رستوران مشغول به کار بوده است. او درباره اینکه چطور ایده نوشتن کتاب«مصائب آشپزی برای دیکتاتورها» به ذهنش رسیده می‌نویسد: « هرگز از خاطرم نبردم که آشپزها چقدر می‌توانند جذاب باشند. آن‌ها در آن واحد شاعر، فیزیکدان، پزشک، روانشناس و ریاضیدان هستند. بیشترشان، داستان زندگی غیرعادی دارند، آشپزی چیزی است که مجبوری هر چه را داری یکجا عرضه کنی. همه برای این شغل مناسب نیستند. همانطور که در مورد من این موضوع ثابت شد. سال‌های زیادی گزارشگر بودم و درباره اجتماع و مسائل سیاسی نوشتم. هرگز فکر نمی‌کردم که دوباره در شغل آشپزی کار کنم، گرچه هرگز علاقه‌ام به آشپزها کم نشد تا اینکه یک روز فیلمی به نام «تاریخچه آشپزی» از پیتر کرکس کارگردان اسلواک دیدم. فیلم درباره آشپزهای ارتش بود و برانکو تربویک را به تصویر می‌کشید که آشپز شخصی مارشال یوسیپ بروز تیتو، حاکم مطلق یوگوسلاوی بود. او اولین آشپز یک دیکتاتور بود که تاکنون با او مواجه شده بودم و همین جرقه‌ای در ذهنم زد. شروع به فکر کردن به این موضوع کردم، آدم‌هایی که در لحظات سرنوشت ساز تاریخ آشپزی کرده‌اند چه حرف‌هایی خواهند زد. چه چیزی در قابلمه قل قل می کرد در حالی که سرنوشت دنیا بحرانی بود؟ آشپزها وقتی نگاهی اجمالی می‌انداختند تا مطمئن شوند که برنجشان خشک نشود، شیر سر نرود، دنده‌ها نسوزد یا سیب زمینی‌ها در آب زیاد نجوشند، چه چیزی را دریافتند؟

منبع  : اصفهان زیبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *