دور جدید مذاکرات وین از ۱۸ آذرماه از سرگرفته شد، مذاکراتی که در همان روز اول با چالشها و حرفوحدیثهایی مواجه بود. به طور مشخص ایران طبق آنچه بارها تأکید کرده است، مذاکرات جاری را بهرغم آنچه رسانههای غربی درصدد القای آن هستند، صرفا مذاکرات «احیای برجام» نمیداند؛ بلکه ایران با ارائه پیششرطهایی درصدد است مسیر شفافتری از دادهها و ستاندهها را پیش بگیرد و در این راستا شرط لغو تمامی تحریمها را پیش کشیده است.
حسین امیرعبداللهیان، وزیر خارجه ایران، روز 18 آذرماه با جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، تلفنی درباره روند مذاکرات گفتوگو و تأکید کرد: «تردید داریم که آیا طرف غربی آماده رفع تحریمها است یا بهدنبال رفع یکطرفه نگرانیهای خود.» علی باقری کنی، مسئول تیم مذاکرهکننده ایرانی، پیشنهادهای ایران را برای ادامه مذاکرات مطرح کرد؛ ولی اروپاییها درصدد هستند که این پیشنهادها را غیرمعقول و خارج از امکان جلوه دهند. وزارت خارجه فرانسه در بیانیهای گفت: «پیشنهادهای ارائهشده ایران، مبنایی منطقی در هدف دستیابی به توافقی سریع و سازگار با منافع طرفین فراهم نمیکند.»
منابع نزدیک به هیئت ایرانی اعلام کردهاند عمده مخالفت و اعتراض کشورهای اروپایی به این دو سند این بوده که برای بازنگری در متون پیشین فرصتی وجود ندارد و دیگر اینکه، طرف آمریکایی حاضر به اعطای امتیازهای مدنظر ایران در چهارچوب مطرح برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ نخواهد بود.
به گزارش فارس، اروپاییها در حالی این شوی تبلیغاتی را راه انداختهاند که تحرکات آنان و همچنین در میدانِ عمل حاکی از آن است که راهی جز چانهزنی با تیم ایرانی برای مهار ظرفیتهای پیشرونده ایران ندارند. پس از برگزاری مذاکرات، اخیرا آنتونی بلینکن در حالی عدم جدیت ایران را باعث پایان این دور از مذاکرات وین خواند که رویترز اعلام کرد: «رابرت مالی، فرستاده ویژه واشنگتن در امور ایران، در رأس هیئتی برای حضور در مذاکرات احیای برجام، به وین سفر میکند تا بهطور غیرمستقیم در مذاکرات وین شرکت کند.» آمریکاییها از این میترسند که ایران با ارائه پیشنهادهایی که همگی از پشتوانه متقن حقوقی برخوردار هستند، مسیر مذاکره با اروپاییها را به سمتی بکشاند که نتوان زیر میز زد.