اقتصاد ایران در چند سال اخیر، بیشتر از آنکه از بحرانهای اقتصادی ناشی از کرونا، چالشهای منابع و معادن، مباحث محیطزیستی و تصمیمات اقتصادی ضربه خورده باشد، درگیر مباحث سیاسی بوده است. تحریمهای آمریکا و دنبالهروی اروپاییها از تکالیف محوله از سوی آمریکا، باعث شده شرایط اقتصادی ایران پیچیدهتر شود. در نتیجه تحریمها و کاهش شدید صادرات نفت و دیگر کالاهای استراتژیک، منابع ارزی ایران در تنگنا قرار گرفت. وقتی اقتصاد هم با محدودیت عرضه مواجه میشود، باید سمت تقاضا را نیز محدود کرد؛ مسئلهای که با ممنوعیت واردات خودرو نمود پیدا کرد. با این حال همچنان نرخ ارز در ایران نوسان دارد و نمیتوان ارزش ذاتی آن را برآورد کرد.
حالا همزمان با حضور رئیسجمهور در روسیه و دیدار با پوتین، اخبار امیدوارکنندهای از سوی مسئولان مخابره میشود؛ برای مثال جواد اوجی وزیر نفت، از امضای چندین سند مهم با روسها در حوزه توسعه میدانهای نفت و گاز، پتروپالایشگاه و انتقال فناوری خبر داد و گفت: مردم ایران اثرات توافقهای نفتی با روسیه در حوزه انرژی را بهزودی خواهند دید. با رسیدن سیگنالهای مثبت از سمت وین، نرخ دلار در ایران کاهشی شده است و حالا در کانال 27هزار تومان نوسان دارد. طمع مردم برای خرید دلار بهعنوان کالای سرمایهای کاهش یافته است؛ اما گروهی که همواره برای مقاصد خود نیاز به دلار دارند، این روزها با مشکلات دیگری دستوپنجه نرم میکنند.