قانون مشاغل حساس و ایرانیان خارج از کشور

قانون مشاغل حساس و ایرانیان خارج از کشور

قانون مشاغل حساس و ایرانیان خارج از کشور
با این قانون، هیچ کدام از این نخبگان نمی‌توانند در ایران کاری تاثیرگذار انجام دهند. اشتباه نکنید؛ قرار نیست آن‌ها وزیر و وکیل شوند. حتی قرار نیست به استخدام رسمی دولت در بیایند. تصور کنید فرد مذکور در حوزه محیط زیست یا مهندسی نفت به درجات عالی علمی رسیده و حتی حضور او به عنوان مشاور کنار فردی مانند وزیر نفت می‌تواند تاثیرگذار باشد. این قانون به او اجازه نمی‌دهد.
يکشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۳ – ۱۳:۵۹

با او همسری خارجی داشته باشد، باز هم این قانون به او اجازه نمی‌دهد. این طور قرار است ایرانی‌ها به ایران برگردند؟

نکته مهم این است که هر آنچه در مجلس به تصویب می‌رسد شاید از لحاظ شکلی قانون باشد، اما وقتی در آن دقیق می‌شویم، اشکالات فراوانی دارد که باید مورد اصلاح قرار بگیرد. داشتن قانون بد به این خاطر که جامعه را چالش مواجه می‌کند و تمام جوانب را در نظر نمی‌گیرد، اصل حاکمیت قانون را خدشه‌دار می‌کند. نمونه آن قانون حجاب است که شورایعالی امنیت ملی جلوی آن را گرفت. چاره‌ای جز این نبود، چون همگان بر این موضوع واقفند که ابلاغ و اجرای این قانون کشور را دچار شرایطی نابسامان می‌کرد. اما واقعا این وظیفه شعام است که جلوی قانون را بگیرد؟ برای پاسخ به این سوال باید یک قدم عقب‌تر برویم و بپرسیم این چه شیوه قانون‌گذاری است که کشور را دچار هرج و مرج می‌کند. اشکال در شیوه قانون‌گذاری است.

منبع :بازارکار جهاد دانشگاهی

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *