یکی از مسائلی که ممکن است بسیاری از افراد را در طول شبانه روز درگیر کند و حتی در مواردی سبب کاهش کیفیت و رضایت از زندگیشان شود وجود افکار منفی و منفی نگری نسبت به مسائل مختلف است.
در همین رابطه علیرضا عابدین، متخصص روانشناسی بالینی در گفتوگو با میزان بیان کرد: منفی نگری همچون بیشتر افکار و رفتار افراد نوعی مکانیزم دفاعی است که برای جلوگیری از آسیب مضاعف بر خود و دیگران به کار میآید و به این گونه عمل میکند که با در نظر گرفتن وضعیتهای بدتر یا بدترین شرایطها در فکر فرد یا حتی یک جمع خود را برای بدترین پیامدها آماده میکند تا آمادگی روانی بیشتری با حاشیه امنیتی بیشتر پیدا کند مثل اینکه که خود را به مرگ بگیرد تا به تب راضی شود. در این صورت فرد غافلگیر نمیشود و از تاثیر برخورد سانحه روانی و اجتماعی کاسته میشود. در واقع منفی نگری از روی ترس مورد آسیب قرار گرفتن و یا احساس گناه که مبادا دیگران نزدیک مورد آسیب قرار گیرند، به وجود میآید.
وی ضمن اشاره به اینکه این استراتژی در بلند مدت به صورت وسواسگونه و مفرط شکل میگیرد و تبدیل به اشتغال و در نهایت نشخوار ذهنی میشود، ادامه داد: از آنجا که فکر تنها یک قدم به رفتار مانده این اشتغال ذهنی بعدها تبدیل به رفتارهایی وسواسگونه میشود و فرد به اشتباه میپندارد که این رفتار و چه بسا خرافات کنترل کننده اوضاع و عوامل آسیبزای محیطی هستند.