چهارشنبه 14 بهمن 1394 23:45 ساعت

«مجید برزگر» روی ریل سینمای «هنر و تجربه» درجا زد و نشان داد یک جور فیلم ساختن بیشتر بلد نیست، آنهایی هم که آثار مستند «عباس لاجوردی» را دیده بودند، از دیدن جسارت و کیفیت اولین ساختهی سینمایی او شگفت زده نشدند. «فرزاد موتمن» هم که سال گذشته «خداحافظی طولانی» را ساخته و با استقبال نسبی منتقدان روبرو شده بود، مطابق معمول و البته این بار با ساخت یک فیلم جنایی معمایی نشان داد علاقهای به تکرار زودهنگام تجربههای قبلی فیلمسازیاش -ولو از نوع موفق- ندارد.
گروه فرهنگی-رجانیوز: دیدن یک فیلم خوش مضمون اما بدساخت، همان قدر ناراحت کننده است که دیدن فیلمهای خوشساخت اما بدمضمون…
به گزارش رجانیوز، دومین روز نمایش آثار جشنوارهی سی و چهارم فیلم فجر در برج میلاد، «یک روز کاملاً معمولی» بود. روزی که هیچ فیلمی، هیچ کسی را شگفتزده نکرد و آثار ساخته شده، غالباً آینهی بی کم و کاست خود فیلمساز بودند. «مجید برزگر» روی ریل سینمای «هنر و تجربه» درجا زد و نشان داد یک جور فیلم ساختن بیشتر بلد نیست، آنهایی هم که آثار مستند «عباس لاجوردی» را دیده بودند، از دیدن جسارت و کیفیت اولین ساختهی سینمایی او شگفت زده نشدند. «فرزاد موتمن» هم که سال گذشته «خداحافظی طولانی» را ساخته و با استقبال نسبی منتقدان روبرو شده بود، مطابق معمول و البته این بار با ساخت یک فیلم جنایی معمایی نشان داد علاقهای به تکرار زودهنگام تجربههای قبلی فیلمسازیاش -ولو از نوع موفق- ندارد. اما در این میان، تنها «سید جلال دهقانی اشکذری» و فیلم دومش -«دلبری»- بود که یک استثنا به شمار میرفت. فیلمی که بازنمایی کاملی از کارگردانش نبود.
