برچسب سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر

به نظر می‌رسد اولویت‌های فرانسوی سازمان سینمایی، این روزها دارد بیش از همیشه رخ عیان می‌کند. همان اولویت‌هایی که بر اساس آن، سینمای کم رمق و بی‌مخاطب «هنر و تجربه» که مسئولانش محبورند برای بیلان دادن تعداد صندلی‌های پرشده را در سینماها اعلام کنند، سانس ویژه هر روزه در برج میلاد می‌گیرد، اما در مقابل، صنعت مردمی انیمیشن از قافله‌ی نمایش آثار جا می‌ماند. اعتراض‌ها هم چون از جانب شبه‌روشنفکران نیست، به نتیجه‌ای نمی‌رسد.

«مجید برزگر» روی ریل سینمای «هنر و تجربه» درجا زد و نشان داد یک جور فیلم ساختن بیشتر بلد نیست، آنهایی هم که آثار مستند «عباس لاجوردی» را دیده بودند، از دیدن جسارت و کیفیت اولین ساخته‌ی سینمایی‌ او شگفت زده نشدند. «فرزاد موتمن» هم که سال گذشته «خداحافظی طولانی» را ساخته و با استقبال نسبی منتقدان روبرو شده بود، مطابق معمول و البته این بار با ساخت یک فیلم جنایی معمایی نشان داد علاقه‌ای به تکرار زودهنگام تجربه‌های قبلی فیلمسازی‌اش -ولو از نوع موفق- ندارد.