جمعه 29 خرداد 1394 02:44 ساعت

ما آحاد بشر، برای اندیشیدن، استعداد عظیمی در خود نهفته داریم. وقتی فکر نمیکنیم، وقتی مطالعه نمیکنیم، وقتی در آیات الهی تدبر نمیکنیم، وقتی در تاریخ خود، در گذشتهی خود، در قضایای گوناگونی که برای بشریت پیش آمده است، در گرفتاریهای گذشته، در عوامل پیروزی بزرگ برای ملتها، تدبر نمیکنیم، از آن گنجینهی معنوی که خدا در ما قرار داده است، محروم میمانیم؛ «و یذکّروهم منسیّ نعمته… و یثیروا لهم دفائن العقول». امروز بشر به این دو، احتیاج دارد.
گروه معارف – رجانیوز: این آخریها دیگر چشمهایمان به آسمان دوخته شده بود، با اشتیاق منتظر آمدنش بودیم تا رود پرتلاطم نفس را به ساحل آرامشش برسانیم. خسته از روزمرگیها و تنشهای همیشگی زندگی این روزهایمان بودیم. دلمان تنگ نواهای دلنشین نیایش با محبوب شده بود. نوای شورانگیز “اللهم رب شهر رمضان” در تمام وجودمان میپیچید…
بالاخره آمد آنکه منتظرش بودیم. مسافر کریممان از سفر یکسالهی خود بازگشت تا بار دیگر در سحرگاهان به یاد ماندنیاش زمزمه کنیم نوای “اللهم انی اسألک من بهائک بأبهاه و کل بهائک بهی” دعای سحر را و روزهای حالا گرم شدهاش تمرین تقوایمان باشد و لحظهی افطارش یادآور حس خوب دوستی با محبوب…
