برچسب قد اقبل الیکم شهرالله

روزه عمل ساده‌ای نیست و تنها گرسنگی و تشنگی مایه‌ی بوجود آمدن حقیقت روزه نمی‌باشد، بلکه روزه بزرگترین میدان تمرین برای پاکسازی جسم از امراض گوناگون و تزکیه روان از مفاسد اخلاقی و منور کردن دل به نور خداست. با چنین روزه‌ای روزی فراوان می‌گردد، و اجتماع سالم گشته و آدمی در پیشگاه حق کسب آبرو می‌کند و در جهان بعد از بهشت بهره‌مند شده و از عذاب جهنم دور خواهد ماند.

ما آحاد بشر، برای اندیشیدن، استعداد عظیمی در خود نهفته داریم. وقتی فکر نمیکنیم، وقتی مطالعه نمیکنیم، وقتی در آیات الهی تدبر نمیکنیم، وقتی در تاریخ خود، در گذشته‌ی خود، در قضایای گوناگونی که برای بشریت پیش آمده است، در گرفتاری‌های گذشته، در عوامل پیروزی بزرگ برای ملتها، تدبر نمیکنیم، از آن گنجینه‌ی معنوی که خدا در ما قرار داده است، محروم میمانیم؛ «و یذکّروهم منسیّ نعمته... و یثیروا لهم دفائن العقول». امروز بشر به این دو، احتیاج دارد.

اطاعت خدا هم فقط نماز خواندن نیست. البته نماز خواندن خیلی با فضیلت و مهم است و سازنده است، اما فقط این نیست. در عرصه‌ی وسیع زندگی، مصداقهای زیادی برای اطاعت خدا هست؛ که یکی از مهمترین آنها ترک گناه است، آلوده نکردن دامن است. درس هم که شما میخوانید، اطاعت خداست؛ ابتکار هم که می ورزید، اطاعت خداست.

«ترما» برای یاری امام حسین هم آمد ولی اهل سرعت نبود. او نزدیک کوفه به حضرت برخورد کرد و به ایشان فرمود: آقا! اوضاع کوفه برگشته به آنجا نروید. حضرت فرمودند: ما یک قراری داریم می رویم. او گفت: آقا! پس من برای زن و بچه ام که در یمن هستند آذوقه می برم و می آیم. حضرت فرمودند: اگر می آیی زود و سریع بیا. اما او فرصت را از دست داد و رفت آذوقه برساند اما وقتی برگشت در همین منزل به او گفتند کار تمام شد. عاشورا که منتظر ما نمی ماند تا برویم قرض هایمان را بدهیم، نماز و روزه های خود را به جا آوریم و با زن و بچه مان سیر دیدار کنیم بعد بیاییم.

در روایت است که شخصی از وجود مقدس امام موسی بن جعفر علیه السلام پرسید: آقا بعضی از دوستان شما گناهانی می کنند آیا ما باید از آن ها تبری بجوییم؟ حضرت فرمودند: از خودشان نه، آن ها دوست ما و خوب هستند ولی از عملشان تبری بجویید، عملشان به ما ربطی ندارد و برای دستگاه شیطان است. گفت: آقا بگوییم فاسق هستند؟ فرمود: فاسق نگویید این ها عملشان فسق است ولی خودشان صالح و در ولایت ما هستند و طیب الروح هستند.

کسی که اهل محبت امیرالمومنین است اگر گناهی هم کرد حتما خدای متعال او را به توبه موفق می‌کند ولو با بلا او را پاک می‌کند و اصل ایمان از او گرفته نمی شود. غیر متقی نسبت به گناه خودش بی‌خیال و غافل است اما اگر کسی اهل محبت و ولایت و جزء متقین بود هر گناهش همراه با ذکر و استغفار حقیقی است.

این حالت ماست که وقتی در راه خدا به راه می افتیم و یک نشاط هایی در ما پیدا می شود و شورهایی در ماه برایمان حاصل می شود و یک ماه رمضان را پشت سر می گذاریم و سحرهای ماه رمضان را درک می کنیم در ضمن آن وسعت ها و امید به رحمت ها، یک کسالت های سنگینی هم بر ما عارض می شود. این کسالت های سنگین ریشه اش در عیوبی است که در ماست.