آخرین چراغ ها روی رد جاده از چهارچوب نگاهمان محو می شود و این بار خانه های تو سری خورده است که توی مردمک چشممان تک و توک جا می گیرند؛ اینجا در حاشیه شهر روزگاری زمین های کشاورزی امپراطوری می کردند اما حالا تبدیل شده اند به سنگ ها و آجرهایی که از دل زمین بیرون زده تا ظرف چند سال تبدیل شود به آلونک هایی که جای زیستن نیست.