شهر نفسنفس میزند؛ خیابانی باریک و پرترافیک، پر از ماشینهایی که بیصبرانه پشت سر هم چسبیدهاند. بوقهای ممتد و صدای موتورها فضا را پر کرده، در این میان، پارک دوبل، بلای جان شهر شده است. ماشینهایی که بیمحابا پشت سر هم میایستند و راه را میبندند، گویی فقط برای چند دقیقه توقف کردهاند، اما همین “چند دقیقه” گاهی به ساعتی کشدار تبدیل میشود.ترافیک راکد میشود، بوقها بلندتر، و رانندههای گرفتار با نگاهی خشمگین به ماشین مقصر زل میزنند که بیخیال، وسط خیابان جا خوش کرده است. حتی عابران هم مجبورند با حرکتی مارپیچ از بین این ماشینهای سرکش رد شوند.