در دنیای امروز، هوش مصنوعی بهعنوان یک نیروی محرکه در تحول صنایع و تسهیلگر زندگی روزمره ما شناخته میشود. این فناوری با ارائه ابزارهایی که به ما کمک میکنند کارها را سریعتر و آسانتر انجام دهیم؛ بهطور فزایندهای در حال نفوذ به جنبههای مختلف زندگی ما است. با وجود مزایای فراوان، نگرانیهایی درباره تأثیر این پیشرفتها بر خلاقیت انسانی وجود دارد. بررسی جنبههای منفی و تاریک این موضوع نشان میدهد که هوش مصنوعی میتواند همزمان به عنوان منبعی برای شکوفایی، تهدیدی برای خلاقیت انسان باشد.
ظهور هوش مصنوعی (AI) نوآوریهای بیشماری را به همراه داشته که صنایع مختلف، از مراقبتهای بهداشتی و آموزش گرفته تا امور مالی و سرگرمی را متحول کرده است. با این حال، در کنار قابلیتهای به ظاهر نامحدود ChatGPT و موارد مشابه، با پیامدی روبهرو هستیم که کمتر به آن پرداخته شده است. زوال تدریجی مهارتهای شناختی انسان برخلاف ابزارهای اولیه مانند ماشینحسابها و صفحات گسترده بدون اینکه اساساً توانایی ما در فکر کردن را تغییر دهند؛ در واقع انجام وظایف خاص را آسانتر کرده است. هوش مصنوعی نحوه پردازش اطلاعات و تصمیمگیری ما را تغییر میدهد و اغلب وابستگی ما به تواناییهای شناختی خودمان را کاهش میدهد.