هوای بازار لوازم خانگی اصفهان، این روزها با بوی سنگین سکوت و انتظار آمیخته شده است. گویی تارهای نامرئی رکود، مانند تار عنکبوت، بر در و دیوار ویترینهای شیک و مدرن فروشگاهها نشسته و نفس کسبوکار را به حبس کشیده است.
در خیابانهای اطراف میدان امام (ره) و راستههای منتهی خیابان هاتف که روزی قطب بیرقیب خرید لوازم خانگی استان و حتی منطقه بودند دیگر از هیاهوی مشتریان، بوق ممتد ماشینهای باربری که عازم تحویل کالا بودند و شور و هیجان چانهزنی برای خرید خبری نیست. اکنون تنها صدای گذر اتفاقی موتورسواری، یا گفتگوی کمحجم و گاه ناامیدانه فروشندگانی به گوش میرسد که پشت پیشخوانهای خالی خود، بیشتر با تلفن همراهشان کلنجار میروند تا با مشتری واقعی.
در خیابانهای اطراف میدان امام (ره) و راستههای منتهی خیابان هاتف که روزی قطب بیرقیب خرید لوازم خانگی استان و حتی منطقه بودند دیگر از هیاهوی مشتریان، بوق ممتد ماشینهای باربری که عازم تحویل کالا بودند و شور و هیجان چانهزنی برای خرید خبری نیست. اکنون تنها صدای گذر اتفاقی موتورسواری، یا گفتگوی کمحجم و گاه ناامیدانه فروشندگانی به گوش میرسد که پشت پیشخوانهای خالی خود، بیشتر با تلفن همراهشان کلنجار میروند تا با مشتری واقعی.