صبح مهرماه است، خیابان آمادگاه زیر سایه درختان کهنه، با رنگ پرچمها و صدای آرام ولی پیوسته جمعیت، بیدار میماند. رو به روی هتل محل دبیرخانه جشنواره، گروه هایی ایستاده اند؛ فیلمسازانی که نگاهشان هم به تلفن همراه، هم به افق باز اصفهان است، داورانی که پوشه های قطور در دست دارند و شالهای کوچک فلسطین بر شانه شان بی واسطه پیام صلح و اعتراض را حمل میکند. هوا، اگرچه کمی گرمای پاییزی دارد، اما با بوی قهوه از کافههای اطراف سبک تر میشود؛ در این مسیر، هر کسی یا در حال رفتن به سالن است یا پا به پای کودکان شهر دلش می خواهد جشنواره کودک برای کودکان باشد.
به گزارش عصر اصفهان نیوز، نویسنده:دریا قدرتی پور/صبح مهرماه است، خیابان آمادگاه زیر سایه درختان کهنه، با رنگ پرچمها و صدای آرام ولی پیوسته جمعیت، بیدار میماند. رو به روی هتل محل دبیرخانه جشنواره، گروه هایی ایستاده اند؛ فیلمسازانی که نگاهشان هم به تلفن همراه، هم به افق باز اصفهان است، داورانی که پوشه های قطور در دست دارند و شالهای کوچک فلسطین بر شانه شان بی واسطه پیام صلح و اعتراض را حمل میکند. هوا، اگرچه کمی گرمای پاییزی دارد، اما با بوی قهوه از کافههای اطراف سبک تر میشود؛ در این مسیر، هر کسی یا در حال رفتن به سالن است یا پا به پای کودکان شهر دلش می خواهد جشنواره کودک برای کودکان باشد.