به گزارش خبرنگار «نبض فناوری» این یافتهها ممکن است نانولولههای کربنی را به عنوان راهحلی امیدوارکننده برای ذخیره انرژی در دستگاههایی که باید سبک، فشرده و ایمن باشند، مانند ایمپلنتهای پزشکی و حسگرها، معرفی کند. نتایج این تحقیق اخیرا در مجله Nature Nanotechnology منتشر شده است.
سانجیو کومار اوجاین محقق اصلی این کار بود. او این پروژه را زمانی که در دانشگاه شینشو در ناگانو ژاپن بود آغاز کرد و پس از ورود به دانشگاه مریلند در سال ۲۰۲۲ ادامه داد.
در این پروژه محققان نانولولههای کربنی تکجداره را مورد مطالعه قرار دادند. نانولولههای کربنی سبک وزن بوده، تولید نسبتاً آسانی داشته و حدود ۱۰۰ برابر قویتر از فولاد هستند. خواص شگفتانگیز آنها دانشمندان را بر آن داشته تا کاربردهای بالقوه آنها را در طیف گستردهای از فناوریهای آینده از جمله آسانسورهای فضایی بررسی کنند.