
فرنچایز God of War حالا دیگر در مرحلهای قرار دارد که کمتر مجموعهای به آن میرسد، جایی میان اعتبار هنری و موفقیت تجاری. بعد از God of War Ragnarök، سری نهتنها از نظر فروش و محبوبیت در موقعیت امنی ایستاد، بلکه توانست تصویر تازهای از کریتوس بسازد که برای نسل جدید هم معنا داشته باشد. این روزها نام God of War بیشتر از آنکه صرفاً یادآور خشونت اساطیری باشد، به نمادی از بلوغ روایی و کیفیت تولید تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، معرفی ناگهانی God of War: Sons of Sparta غافلگیرکننده بود. بازیای دوبعدی که در کنار اعلام بازسازی سهگانه کلاسیک یونانی معرفی شد و نشان داد سونی قصد دارد همزمان به گذشته و آینده نگاه کند. انتخاب ساختار دوبعدی برای مجموعهای که سالها با مقیاسهای عظیم سهبعدی شناخته میشد، تصمیم کوچکی نبود. این حرکت بیشتر شبیه یک تجربه جسورانه است؛ تلاشی برای روایت بخشی از تاریخ اسپارت که در قالبی متفاوت جان بگیرد.
