سنکا دو راه پیشنهاد می‌دهد: اول اینکه فقط در پیِ نیازهایِ زندگی باش، نه چیزهایِ بیشتر. چون برایِ به دست آوردن، حفظ و افزایشِ چیزهایِ بیشتر، داری از عمرِ خودت مایه می‌گذاری. برایِ نمونه، عمری که باید صرفِ چیز دیگری می‌شد، صرفِ به دست آوردنِ پول، حفظِ پول و افزودن بر پول شد و این به نظرِ سنکا مساوی با ضایع‌کردنِ عمر است. دوم اینکه، به نظرِ سنکا اگر هم نمی‌توانی به ضروریاتِ زندگی اکتفا کنی، ولی به یک زندگیِ آبرومندانه اکتفا کن، نه بیش از آن.