پیکان فقط یک خودرو نبود؛ بخشی از تصویری بود که چند نسل از ایرانیها از خیابان، سفر، خانواده و حتی زندگی شهری در ذهن دارند. خودرویی که در سال ۱۳۴۶ روی خط تولید رفت و تا سال ۱۳۸۴ تقریباً چهار دهه در ایران ماند، از یک محصول مونتاژی به نماد صنعت خودروی کشور تبدیل شد. پیکان با تاکسیها، خانوادهها، ادارات، شرکتها و جادههای ایران زندگی کرد و وقتی آخرین دستگاهش از خط تولید ایرانخودرو خارج شد، عملاً یک فصل بزرگ از تاریخ صنعت خودروی ایران هم بسته شد.
برای خیلیها، پیکان همان ماشینی است که پدر با آن خانواده را به سفر میبرد. برای یک نسل، صدای استارت خوردن موتور پیکان بخشی از خاطرات کودکی است. برای رانندگان تاکسی، سالها ابزار اصلی کار بود و برای صنعت خودروی ایران، نخستین محصولی بود که تولید آن در مقیاس صنعتی توانست یک زنجیره گسترده از قطعهسازی و نیروی انسانی را شکل دهد.
