اقتصاد۲۴- تنگه هرمز همواره فراتر از یک آبراه و بخشی از جغرافیای ایران، به عنوان نماد اقتدار، نقطه ثقل امنیت منطقهای و ناموس استراتژیک کشور شناخته شده است. برای پنج دهه، اتکا به این شاهراه ۱۶۰ کیلومتری که در روزگار آرامش بیش از ۲۰ درصد انرژی جهان را پمپاژ میکرد، اصلیترین ابزار موازنه، بازدارندگی و چانهزنی بینالمللی ایران در برابر فشارهای غرب بوده است.
با این حال، با اوجگیری درگیریهای نظامی میان ایران و آمریکا و اصرار مداوم بر استفاده از «کارت بستن یا ناامنسازی هرمز» به عنوان تنها اهرم ایجاد بازدارندگی، تحولات شتابان در بازارهای جهانی نشان میدهند که این ابزار تاریخی در حال تجربه یک «فرسایش ساختاری و غیرقابل بازگشت» است. آمارهای تازه مجامع مالی بینالمللی گواهی میدهند که فشار زیاد بر این فنر، نه تنها بازدارندگی مورد نظر را ایجاد نکرده، بلکه کلید مسابقه بزرگ کشورهای منطقه برای بینیاز شدن از این تنگه را زده است.