پیش از آن که ایده وحدت حوزه و دانشگاه در گفتمان رسمی کشور مطرح شود ؛حتی قبل تر از آن ، زمانی که به دستور رضاخان میرپنج حوزه های علمیه، اکثرا مهر و موم می شدند ، همچنان کسانی با انگیزه های الهی ، در پی کسب علم و معرفت برای رشد و تعالی بودند و تفاوت عرصه ها تاثیر قابل ملاحظه ای در انگیزه و جهدشان نداشت.
پیش از آن که ایده وحدت حوزه و دانشگاه در گفتمان رسمی کشور مطرح شود ؛حتی قبل تر از آن ، زمانی که به دستور رضاخان میرپنج حوزه های علمیه، اکثرا مهر و موم می شدند ، همچنان کسانی با انگیزه های الهی ، در پی کسب علم و معرفت برای رشد و تعالی بودند و تفاوت عرصه ها تاثیر قابل ملاحظه ای در انگیزه و جهدشان نداشت. در آن زمان فارغ از اینکه طلب علم و تکنیک به معنای امروزین آن ، چقدر در جامعه وجود داشت و اصلا معنا و مراد آن چقدر قابل درک بود ، هنوز سیستم نوین آموزشی به طور کامل و در شکل بروکراتیک آن در کشور مستقر نشده و ساز و کارهای بومی رواج داشت.