کتاب روایت از منظر زبان شناسی انتقادی

ابوالفضل حری
أثیر مستقیم می‌گذارند. در این رویکرد زبان به‌عنوان ابزار سازمان‌دهی تجربه و بازنمایی واقعیت اجتماعی مطرح می‌شود.
یکی از ویژگی‌های برجسته‌ی این اثر، نگاه انتقادی به روایت به‌عنوان کنشی اجتماعی و سیاسی است. تولان نشان می‌دهد روایت‌ها همواره خنثی نیستند و اغلب حامل ارزش‌ها، هنجارها و ایدئولوژی‌های مسلط‌اند. نحوه‌ی بازنمایی جنسیت، قدرت، طبقه و روابط اجتماعی در روایت‌ها از طریق انتخاب واژگان، ساختار جمله و شیوه‌ی نقل گفتار بررسی می‌شود. کتاب «روایت» به روایت‌های ادبی، روایت‌های کودکان، متون خبری، گفتار روزمره و حتی روایت در سینما می‌پردازد تا نشان دهد سازوکارهای زبانی روایت در حوزه‌های مختلف چگونه عمل می‌کنند.