به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو؛ شاید مهمترین عاملی که اقتدار جمهوری اسلامی ایران را در جریان جنگ رمضان و همچنین در دوره پس از آن تثبیت کرد، پاسخ هوشمندانه، بهموقع و غیرقابل پیشبینی نیروهای مسلح کشور بود. اقتداری که نه در بیانیهها، بلکه در میدان نبرد به نمایش گذاشته شد و دشمن را با واقعیتی متفاوت از محاسبات اولیه خود مواجه کرد.
از نخستین ساعات جنگ، رسانههای عربی، غربی و حتی برخی رسانههای داخلی تصویری کمسابقه از معادله قدرت در منطقه ترسیم کردند. پیام روشن بود؛ در صورت گسترش جنگ، هیچیک از پایگاههای آمریکا در منطقه از تیررس موشکهای ایران در امان نخواهند بود. همین پیام کافی بود تا بسیاری از محاسبات راهبردی دشمن تغییر کند و هزینه هرگونه اقدام نظامی علیه ایران به شکل محسوسی افزایش یابد.
در جنگهای مدرن، پیروزی صرفاً به معنای تصرف سرزمین یا وارد کردن خسارت به دشمن نیست. مهمترین دستاورد، ایجاد بازدارندگی و تغییر محاسبات طرف مقابل است. آنچه در جنگ رمضان رخ داد، تثبیت این واقعیت بود که جمهوری اسلامی ایران همچنان قادر است هزینه هرگونه تجاوز را برای دشمنان خود به شکل قابل توجهی افزایش دهد.