گفتوگو با هوفر حقیقی، عکاس، پژوهشگر و مدرس عکاسی، در جایگاه یکی از داوران دهمین نمایشگاه سالانه کانون عکس اصفهان دو بخش دارد. بخش اول به مبحث استیتمنت (بیانیه)نویسی در عکاسی و آسیب شناسی آن میپردازد و در بخش دوم چند گزاره در خصوص آثار نمایشگاه سالانه کانون عکس مطرح میشود. گفتنی است دهمین نمایشگاه سالانه کانون عکس اصفهان از 13 شهریور تا 4 مهرماه در موزه هنرهای معاصر اصفهان برپاست که کار داوری بخش عکس را هوفر حقیقی در کنار شادی قدیریان و پرهام تقیاف بر عهده داشتند. هوفر حقیقی استیتمنتنویسی را ماحصل ارتباط عکاس با زبان و مسئلهای برای چندوجهیشدن تواناییهای یک عکاس میداند: «ماده خام استیتمنت نوشتار بوده و رابط اصلی با رسانه زبان و به تبع آن، ادبیات است.
یعنی وقتی درباره بیانیه یا استیتمنت یک مجموعه عکاسی صحبت میکنیم درواقع درباره ارتباط عکاسی با رسانه زبان صحبت میکنیم. باید توجه داشت که نویسندگی یک مهارت است و باید کسب شود و البته مهارتی بیمنتها است و تنها راه پیشرفت در نوشتن استیتمنت در معرض مشقت نوشتن قرارگرفتن است. زمانه ما دیگر مثل گذشته نیست که عکاس فقط عکس بگیرد یا نویسنده تنها متن بنویسد و هر کسی در جزیره خودش تنها فعالیت کند، بنابراین عکاس بسته به رویکرد و ژانر و سبکی که کار میکند، باید نسبتش با نوشتن را پیدا کند و در واقع از جزیره امن خودش بیرون بیاید.» او ادامه میدهد: «عکاسی یک ابزار است و ما موظفیم به عنوان یک عکاس ابزار خودمان را گسترش دهیم تا از حصر شدن در جزیره که به نوعی در کلیشهافتادن و بیمعنابودن آثار است بیرون بیاییم. بسیار با این رویکرد روبهرو میشوم که افرادی میگویند من اگر میخواستم در قالب کلمات حرفم را بزنم که دیگر عکاس نمیشدم. این رویکرد دقیقا ادامه نگاه جزیرهای و مربوط به قلب دوران مدرنیست است. دورهای که در آن قائم به ذات بودن اثر اهمیت داشت و طبیعتا بیانیه در عصر مدرنیست کار زائدی بود.» حقیقی بیانیهنویسی را امری متکثر قلمداد کرده و اضافه میکند: «بیانیهنویسی طبیعتا فرمول خاصی ندارد و متن دقیقا شبیه عکس باید برآمده از ذهنیت عکاس و ضروریات پروژه باشد و برخلاف آن چیزی که در فضای مجازی با عنوان “چگونه بیانیه مناسب بنویسیم” تبلیغ میشود درواقع صادرکردن قانون برای امری مانند بیانیهنویسی نادرست است که مسئلهای متکثر محسوب میشود.»