اقتصاد۲۴- اظهارات اخیر دونالد ترامپ موجی از بحثهای فنی و استراتژیک را به راه انداخته است. او با ادبیاتی که بوی تهدید میدهد، ادعا کرده که زیرساختهای انرژی ایران ظرف چند روز «منفجر» خواهند شد. البته منظورش این نیست که زیرساختهای نفتی مورد حمله نظامی قرار خواهد گرفت، بلکه از یک انسداد فنی سخن میگوید. اما برای درک اینکه آیا این جملات صرفاً یک آرایه ادبی برای ارعاب است یا یک بنبست فیزیکی محتوم، باید از فضای سیاسی و رسانهای فاصله گرفت و به عمق چند هزار متری زمین، جایی که فشار سیال و رفتار مخازن تعیینکننده است، نگریست. اینجا حرف از لولهها، پمپها و شیرهای اطمینانی است که در محاصرهای بیسابقه، تحت فشار قرار گرفتهاند.
هسته مرکزی ادعای ترامپ بر پدیدهای استوار است که در صنعت نفت به آن «حبس سیال» میگویند. ایران با تولید روزانه ۲ تا ۳٫۵ میلیون بشکه نفت، در حال تزریق دائمی خون به رگهای یک صنعت عظیم است. این جریان نباید قطع شود، چرا که سیستم برای حرکت مداوم طراحی شده است. وقتی پایانههای صادراتی مسدود میشوند، اولین لایه دفاعی ایران، مخازن ذخیرهسازی ساحلی و استراتژیک است. با ظرفیتی که بین ۴۰ تا ۹۰ میلیون بشکه برآورد میشود، این مخازن در شرایط توقف کامل صادرات، شبیه به یک ساعت شنی عمل میکنند که دانههای شن آن به سرعت در حال پر شدن است.