اقتصاد۲۴- ادامه انسداد تنگه هرمز و محاصره دریایی ناشی از تنشهای نظامی ایران و آمریکا، نقشه ژئوپلیتیک انرژی در خاورمیانه را وارد فاز جدیدی از بازآرایی اضطراری کرده است. پایتختهای عربی حاشیه خلیج فارس اکنون با شتابی بیسابقه به دنبال فعالسازی سناریوهای جایگزین برای دور زدن این شاهراه حیاتی هستند. امارات چندی پیش خروج خود از اوپک و اوپک پلاس را برای انعطاف بیشتری برای افزایش تولید و صادرات اعلام کرد و آرامکو پروژه جسورانهای را کلید زده است که به نظر میرسد هدفش تامین مالی گسترده برای تقویت پترولاینها باشد.
با این حال، این مسیرهای جایگزین نهتنها از نظر ظرفیت ناکافی هستند، بلکه خود با چالشهای امنیتی و ژئوپلیتیکی شدیدی مواجهند. در سوی دیگر این معادله، ایران اگرچه به لطف مصرف داخلی خود از توقف کامل تولید مصون مانده، اما در میانمدت با مخاطرات فنی و مالی سنگینی در میادین مسن خود دستوپنجه نرم میکند. تکاپوی کشورهای عربی؛ ظرفیتهای اضطراری و بنبستهای جغرافیایی محور اصلی بازآرایی نفتی کشورهای عربی بر دوش دو بازیگر بزرگ منطقه، یعنی امارات متحده عربی و عربستان سعودی استوار است. بر اساس گزارش روز جمعه نشریه تخصصی لجستیک میدل ایست، ابوظبی به شرکت ملی نفت این کشور دستور داده است تا ساخت خط لوله جدید نفت به سمت بندر فجیره را تسریع کند. هدف این پروژه مهم، دو برابر کردن ظرفیت صادرات نفت در خارج از تنگه هرمز تا سال ۲۰۲۷ است.
امارات حتی برای به دست آوردن انعطافپذیری بیشتر در تولید و عبور از سهمیهبندیها، خروج تاریخی خود از اوپک را کلید زده تا بتواند ظرفیت میانمدت خود را روی ۵ میلیون بشکه و در صورت نیاز ۶ میلیون بشکه در روز تنظیم کند.