شهرداری تهران با رونمایی دوباره از طرح «فروش متری مسکن» مدعی است راهی برای سرمایهگذاری خرد و خانهدار شدن تدریجی مردم پیدا کرده؛ اما منتقدان میگویند این طرح بیش از آنکه نسخهای برای درمان بحران مسکن باشد، ابزاری تازه برای جذب نقدینگی و مشروعیتبخشی به سوداگری در بازار ملک است.
اقتصاد۲۴- بازار مسکن تهران سالهاست که از یک بخش مصرفی و نیاز اولیه شهروندان، به یک ابربازار سرمایهای، دستنیافتنی و ملتهب تبدیل شده است. جهشهای پیدرپی تورم، سقوط آزاد قدرت خرید طبقه متوسط و ضعیف و فرار سرمایهها از بخش تولید به سمت زمین و مستغلات، رویای خانهدار شدن را برای بخش عمدهای از جامعه به کابوسی ابدی تبدیل کرده است.
در چنین شرایطی، شهرداری تهران با رونمایی مجدد از یک ایده قدیمی تحت عنوان «فروش متری مسکن» یا طرح «خانهریز» در بستر سامانههای هوشمند خود، مدعی است که میخواهد امکان سرمایهگذاری خرد و در نهایت خانهدار شدن تدریجی را برای شهروندان فراهم کند. اما آیا این طرح واقعاً گرهی از کار فرودستان و مستأجران باز میکند یا صرفاً ابزاری برای تأمین مالی پروژههای شهرداری و دامن زدن به انتظارات تورمی در بازار مسکن است؟