
حسین گیتی- مقدمه: این مقاله می کوشد با مستندات موجود در میان تاریخ و نوشتار سینمایی، رویارویی نشریات سینمایی با کل سینمای ایران را بروز داده که منتقدان صاحب نام دهه چهل و پنجاه به صورت سلیقه ای با فیلم ها برخورد کرده اند.
“پرویز دوایی” که برای همیشه از کشور رفت بر بسیاری از فیلم های سینمای ایران تا سال ١٣٥٣ به صورت ملایم و دوستانه نقد نوشت و نقدهایش حداقل چهار صفحه از مجله را در خود می گرفت. او در صفحه آخر مجله «سپید و سیاه» نقدهای طویل می نوشت. هم او بود که درباره «بیگانه بیا» (مسعود کیمیایی) نوشت و یا با «قیصر» به میدان آمد و مصاحبه و نقد چاپ کرد و با دیگر منتقدان کوشید که برای پدیده های «جنوب شهر»، «خشت و آینه»، «شب قوزی» و «قیصر» نامی جستجو کند.
