یک زمانی وقتی حرف از خودروی چینی در ایران میشد، اولین چیزی که به ذهن میرسید «قیمت مناسب» بود. خودرویی که از نظر امکانات چند قدم جلوتر از محصولات داخلی ایستاده بود و در عین حال، با قیمتی عرضه میشد که برای مشتری ایرانی قابل دسترستر بود.
آن روزها اگر کسی میگفت یک خودروی چینی چند سال دیگر چند میلیارد تومان قیمت خواهد داشت، احتمالاً بسیاری از مردم باور نمیکردند. اما امروز شرایط کاملاً عوض شده است. رشد نرخ ارز، افزایش هزینه تولید و مونتاژ، تورم، تغییر سیاستهای وارداتی و افزایش سطح تجهیزات خودروها باعث شده قیمت بسیاری از محصولات چینی به شکل قابل توجهی بالا برود. در نتیجه خودرویی که زمانی به عنوان جایگزین اقتصادی خودروهای خارجی شناخته میشد، حالا خودش در موقعیتی قرار گرفته که باید با محصولات وارداتی رقابت کند.
اینجا یک تناقض جالب شکل گرفته است. خودروهای چینی دیگر آن «ارزانقیمتهای سابق» نیستند، اما هنوز مشتری دارند. علت اول را باید در تغییر واقعی صنعت خودروی چین جستوجو کرد. نمیتوان با معیارهای ده یا پانزده سال قبل درباره خودروسازان چینی امروز قضاوت کرد. شرکتهایی مانند BYD، Geely، Chery، Great Wall و SAIC در سالهای اخیر سرمایهگذاری سنگینی روی پلتفرم، قوای محرکه، خودروهای برقی، سیستمهای کمکراننده و فناوری نرمافزاری انجام دادهاند. بعضی از محصولات جدید این شرکتها از نظر فناوری حتی در برخی زمینهها رقیب مستقیم خودروسازان باسابقه اروپایی و ژاپنی محسوب میشوند.