قطعه «علاج» اثر محسن چاوشی، که در کوران تجاوز نظامی اسرائیل علیه ایران، منتشر شد، نخستین و مهمترین واکنش هنری جامعه ایرانی به جنگ تحمیلی ۱۲ روزه بود. ترانه این قطعه موسیقایی توسط محمدکاظم بهمنی سروده شده و به ظن مخاطبین در دوران جنگ بخشی از نگرانیها و دردها را التیام بخشیده است.
این اثر فراتر از یک ترانه عادی است و در فضای حساس تهدیدات نظامی اخیر و فضای ملتهب جنگی ایران خلق شده و به سرعت به نمادی از مقاومت، وحدت و امید تبدیل شد. بهمنی شاعر جوان کشور با پرهیز از سانتیمانتالیزم مرسوم آثار سفارشی، روحی حماسی در ترانه دمیده تا جایی که شاعرانگی بر ترانگی چیره شده است. در اجرا، تنظیم و ملودی نیز آنچنان با فضای آثار چاوشی سینک و همتراز شده گویی اصلا از ابتدا بر روی ملودی ترانهسازی شده است.
این قطعه در واکنش به تهدیدات جنگی و شرایط پرتنش منطقهای منتشر شد. چاوشی با درک صحیح از احساسات عمومی، اثری خلق کرد که مستقیم با دل نگرانیهای مردم صحبت میکند. فضای کلی اثر، همدلی عمیقی با شرایط کشور دارد و بازتاب دهنده هراس همراه با امید و ایستادگی جامعه است.