ابراهیم شیبانی بعد از سه فیلم «زهر عسل»، «صحنه جرم، ورود ممنوع» و «هیچ کجا، هیچکس»، سراغ ساخت «طلا خون» رفته است. فیلمی با بازی شهاب حسینی، بهار قاسمی، حسام منظور، زری خوشکام و … که میتوان آن را قدمی رو به جلو در کارنامه شیبانی به حساب آورد. «طلاخون» براساس یک پرونده واقعی از قاتلی زنجیرهای در قزوین ساخته شده. فیلمی خوشساخت است که البته در برخی موارد با کاستیهایی روبهوست. در ریوییوی این هفته به بررسی فیلم «طلاخون» خواهیم پرداخت.
♦شیوه بازنمایی : «طلاخون» براساس پرونده واقعی یک قاتل زنجیرهای زن ساخته شده. زنی جوان که در دهه هشتاد، یک مرد و پنج زن مسن را در قزوین به قتل رسانده بود. او به امامزادهای در شهر خودش میرفت و با زنان مسنی که طلا به خودشان آویخته بودند طرح دوستی میریخت و آنها را سوار ماشینش میکرد. وقتی با آبمیوه مسموم، از هوش میرفتند طلاهایشان را میدزدید و آنها را به قتل میرساند. در فیلم «طلاخون» تصویر دقیقی از این پنج قتل پیش رویمان قرار نمیگیرد. بیشتر از اینکه تمرکز روی روایت جزء به جزء ماجرا باشد، روی دلایلی که باعث شده زن چنین تصمیمی بگیرد تمرکز میشود و از این جهت اهمیت زیادی دارد.