«تهران کنارت»؛ هوای تازه در سینمای ایران
سینماسینما، پویا نبی
یک. در همین ابتدا و سطور آغازین این یادداشت باید صریحاً و شفاف اعلام کنم فیلم سینمایی «تهرانید خودی) و شبه کمدی سازهای مبتذل بماند و فیلمسازانی همچون علی بهراد هر چند سال یکبار توانایی به تصویر کشیدن جهان شخصی و یونیک خود را داشته باشند؟ تا کی قرار است مخاطب فیلم بین و علاقمند به انواع دیگر روایت در داستانگویی به دلیل دو قطبی فیلمهای پیژامهای و ارگانی از چرخه سینمای ایران حذف شود؟ در پایان ذکر این نکته ضروری است که تماشای فیلم «تهران کنارت» سوای دیدن یک فیلم خوب و متفاوت، حمایت از جریانی است که بدنه دولت و برخی از سینماگران با برچسبهای اقتصادی و البته اخلاقی درصدد منزوی کردن آن هستند.