در شهرهای مختلف ایران گالریها ارائهکنندههای آثار هنرمندانی هستند که هریک با توجه به نوع نگرش خود نسبت به خلق اثر هنری اقدام کردهاند. در این میان، همواره این سؤال مطرح است که چرا بازدیدکننده این آثار هنری عموم مردم نیستند و در گالریها فقط باید شاهد حضور قشر خاصی از مردم باشیم که یا در رشتههای هنری بهصورت دانشگاهی و تجربی تحصیل و تجربه اندوختهاند یا اندک علاقهای به هنر دارند و آنچه در اولین پاسخ به آن میرسیم مشکلات فرهنگی و اقتصادی است که باعث میشـود عامه مردم سهمی در گالریها نداشته باشند.
گالریگردی لزوما به معنای خرید آثار هنری نیست و آنچه در ابتدا اهمیت دارد، این است که پذیرش اثر هنری بهعنوان یک کالای فرهنگی مؤثر باید در باور عمومی مردم شکل بگیرد و ازاینرو، یکی از اتفاقاتی که میتواند در کنار سایر فعالیتهای هفتگی یا ماهانه مردم به یکی از جنبههای جدانشدنی زندگی تبدیل شود، گالریگردی است و در صورتی به انجام میرسد که آشنایی و علاقه به هنر در همان دوران کودکی و از میان خانوادهها و مدارس شکل بگیرد و سازمانهای مختلف با تبلیغات مؤثر و برنامهریزیشده به این شکل از فرهنگسازی میان آحاد جامعه کمک کنند تا تداوم آن همراه با بهبود شرایط اقتصادی و معیشتی به خرید یک اثر هنری بهعنوان یک کالای ارزشمند فرهنگی و هنری منتهی شود.