وقتی از مکتبهای آوازی حرف میزنیم بی تردید تاریخ چهارصدساله اصفهان در آواز از جایگاهی کاملتر و جامعتر از سایر مکاتب برخوردار است و ستارگان درخشانی همچون ادیب خوانســـــــــاری، تاج اصفهانــــــــی، میــــرزاعلـــــــیمحمــــــــد قاضیعسگــــــــر، سیدعبدالرحیم اصفهانی، عبدالحسین صدر، رحیــــــــم زریباف، آقاسیدحسین طاهرزاده، آقاسیدمحمد طاهرپور، رحیم خاکی، میرزا حبیب اصفهانی، درویشحسن خاکی، عباس کاظمی، تقی سعیدی و علیاصغر شاهزیدی بر بلندای مکتب آوازی اصفهان جای دارند.
اما مدتهاست که تربیت و ظهور و بروز جوانان در زمینه آواز کمتر صورت گرفته یا اصلا به آن توجهی نمیشود. به همین دلیل در این شماره از روزنامه اصفهان زیبا، دیدگاه «منصور اعظمیکیا» موسیقیدان، مدرس، پژوهشگر، نویسنده، خواننده و نوازنده موسیقی ردیف دستگاهی را در این باره جویا شدیم.
منصور اعظمیکیا متولد 1338 در اصفهان است که تلاشهای گستردهای را در زمینه آموزش قانونمند آواز و ارائه پژوهشهای ارزشمند دراینباره به انجام رسانده است. کتاب «شیوههای راهگردانی» درباره قوانین و مقررات مرکبخوانی یا مرکبنوازی و تبدیل گامهای ایرانی، کتاب «راه و رسم منزلها» درباره شیوهها و راهکارهای هنر آوازخوانی، کتاب «موسیقی اصفهان در گذر زمان» درباره بررسی سه واژه سبک، شیوه و مکتب، همراه با معرفی هنرمندان آواز اصفهان از دوره قاجار تا معاصر و همچنین کتاب «آموزش تحلیلی تصنیفخوانی در موسیقی دستگاهی ایران» درخصوص چگونگی خواندن تصنیف و قطعات ضربی از آثار منصور اعظمیکیاست و تا دوماه دیگر نیز ردیف آوازی او که مورد تأیید اساتید بزرگ ایران قرارگرفته است از سوی سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان منتشر خواهد شد.