روزگاری نهچنداندور، شرکت در انجمنها و کانونهای ادبی شهرمان برای آنهایی که اندک ذوقی برای نوشتن و شنیدن داشتند، نقطه شروع زندگی ادبی تا شاید رسیدن به اوج بهشمار میرفت؛ به طوری که این مراکز، همیشه مملو از جمعیت علاقهمندی بود که گاهی ایستاده به شنیدن شعر و داستان دل میسپردند و اینچنین گفتوگوهایی با شور فراوان شکل میگرفت. حالا اگرچه مدتهاست صندلیهای این جلسهها خالی مانده است، این تغییر که پیش از کرونا آغاز شده بود و از تغییر ذائقه نسل امروز خبر میداد، با تداوم این بیماری و به دنبال گسترش فضاهای مجازی شدت یافته است؛ به طوری که امروز این سؤال مطرح میشود که با شکلگیری جریان زندگی پس از کرونا، کانونها و مراکز ادبی برای تداوم فعالیتهای خود چه راهبردی باید داشته باشند تا پویایی فضای ادبی شهر از سر گرفته شود؟
محفلهای ادبی پس از کرونا
روزگاری نهچنداندور، شرکت در انجمنها و کانونهای ادبی شهرمان برای آنهایی که اندک ذوقی برای نوشتن و شنیدن داشتند، نقطه شروع زندگی ادبی تا شاید رسیدن به اوج بهشمار میرفت؛ به طوری که این مراکز، همیشه مملو از جمعیت علاقهمندی بود که گاهی ایستاده به شنیدن شعر و داستان دل میسپردند و اینچنین گفتوگوهایی با شور فراوان شکل میگرفت. حالا اگرچه مدتهاست صندلیهای این جلسهها خالی مانده است، این تغییر که پیش از کرونا آغاز شده بود و از تغییر ذائقه نسل امروز خبر میداد، با تداوم این بیماری و به دنبال گسترش فضاهای مجازی شدت یافته است؛ به طوری که امروز این سؤال مطرح میشود که با شکلگیری جریان زندگی پس از کرونا، کانونها و مراکز ادبی برای تداوم فعالیتهای خود چه راهبردی باید داشته باشند تا پویایی فضای ادبی شهر از سر گرفته شود؟