وقتی ادیسون دستگاه کینه اسکوپ را اختراع نمود نمایش فیلم تنها در نیم دقیقه قابل مشاهده بود، اما طولی نکشید که برادران لومیر با اختراع سینما توگراف نیم دقیقه دیگر به آن افزودند و زمانی که موفق به ساخت فیلم «خروج کارگران از کارخانه» شدند در کوتاهترین زمان داستان خود را تعریف نمودند. قصه کوتاهی فیلمها به همینجا ختم نمیشود، ژرژ ملیس هم فیلم «سفر به ماه» قصه خود را به کمک اعجاز تصویر کوتاه روایت میکند. اما با گذر زمان و تثبیت سینما به عنوان هنر هفتم مدیومی به نام فیلمکوتاه کمکم جای خود را میان ردههای هنری سینما مانند فیلم بلند باز نمود. شاید برخی گمان میکنند که فیلم کوتاه نمونه کوتاه شدهی یک فیلم بلند است ولی این خیال بسیار دور از واقعیت است؛ چراکه فیلم کوتاه هم در روایت و هم در کارگردانی دستورالعمل و رسم الخط خاص خود را دارد.
در یک کلام با توجه به زیبایی شناسی و زبان سینما فیلم کوتاه مصداق شعر «کم گوی و گزیده گوی چون در» است. اما نخستین جشنوارههای فیلم کوتاه در ایران در سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۳ در جشنواره فجر برگزار گردید. از سال ۱۳۶۵ با پاگرفتن «انجمن سینمای جوانان ایران» به طور رسمی این جشنواره توسط انجمن برگزار شد و نام آن به جشنواره «سینمای جوان» تغییر یافت. ششمین جشنواره سینمای جوان در فروردین ماه ۱۳۶۷ در دو بخش فیلم و عکس برگزار شد و بالاخره در سال ۱۳۷۵ همزمان با سیزدهمین جشنواره سراسری سینمای جوان جشنواره عنوان بینالمللی را نیز از آن خود کرد. در سال ۱۳۷۶ جشنواره بینالمللی سینمای جوان علاوه بر زیرمجموعه فیلم و عکس بخش فیلمنامه را نیز در دل خود جای داد و ۲ دوره به این شکل برگزار شد تا اینکه سال ۱۳۷۸ شانزدهمین جشنواره بینالمللی سینمای جوان اختصاصاً به فیلم پرداخت. نهایتاً با شکل گرفتن جشنوارههای استانی و منطقهای سینمای جوان و نام و رسمی که این جشنواره در سطح جهان پیدا کرد. از سال ۱۳۸۲ نام آن به «جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران» تغییر یافت و امسال نیز سی و هشتمین دوره آن همچنان تحت تأثیر شرایط کرونایی برگزار گردد.